ایالات متحد آمریکا خواستار توقیف یک نفتکش یونانی با پرچم لیبریاست که هم اکنون با دو میلیون بشکه نفت در جنوب اقیانوس اطلس در حرکت است. مالک این نفتکش، خود با مقامات آمریکا همکاری داشته و آنان را از محمولۀ کشتی آگاه کرده و گفته است که در مدارک ارائه شده در این زمینه مبداء نفت عراق اعلام شده، در حالیکه وی اینک گمان می‌بَرد، این سوخت به رژیم جمهوری اسلامی تعلق داشته باشد.

وزارت دادگستری آمریکا بر اساس اطلاعات دریافت شده از مالک کشتی «آکیلئاس» متعلق به شرکت «کپیتال شیپ منَجمِنت» از زیر مجموعۀ گروه «ماریناکیس» دستور توقیف این کشتی را صادر کرده است. این دستور پیش از انتقال قدرت به جو بایدن و در دولت دونالد ترامپ ابلاغ شده بود.

شرکت یاد شده خود به مقامات آمریکائی اعلام کرده که محموله‌ای به میزان ۲ میلیون بشکه نفت را که با اتکا به اطلاعات ارائه شده گمان می‌برده تولید عراق است در دست انتقال دارد و اینک بر این باور است که مبداء اصلی محمولۀ یادشده رژیم جمهوری اسلامی باشد.

بر اساس اطلاعات موجود، این نفتکش، نفت موجود را در ماه نوامبر از کشتی دیگری در بندر فجیره در امارات متحدۀ عربی تحویل گرفته و بر اساس اسناد، قرار بر این بوده است که محمولۀ خود را به مسقط پایتخت عمان منتقل کند.

نفتکش «آکیلئاس» با این حال بر اساس داده‌های ره گیری بدست آمده در ۳۱ دسامبر امارات متحده را ترک کرده و از اول تا ۱۳ ماه ژانویه، با خاموش کردن سامانۀ ردیابی خود بسوی افریقای جنوبی در حرکت بوده و با عبور از نزدیکی ماداگاسکار دماغۀ امید نیک را پشت سر گذاشته است. در اقیانوس اطلس قرار داشته و همین اینک بسوی نیویورک در حرکت است. بر اساس پیش بینی صورت گرفته، این نفتکش روز ۱۴ فوریه به بندر نیویورک خواهد رسید.

بنوشتۀ پایگاه خبری یونانی «زوگلا» نخستین هشدارها در این زمینه از سوی کمپانی‌های بیمۀ در لندن داده شد و در پی آن وزارت دادگستری آمریکا با اتکا به اطلاعات بدست آورده تائید کرد که محمولۀ یادشده به صورت «غیرقانونی» بارگیری شده است.

به گزارش رسانه‌های بین‌المللی، بسیاری از نفتکش‌های رژیم جمهوری اسلامی در گذشته با خاموش کردن سامانۀ ره یابی خود در آبهای بین‌المللی در رفت و آمد بوده‌اند.

ایالات متحد آمریکا پیش از این نیز چند کشتی حامل نفت رژیم جمهوری اسلامی را که به ونزوئلا فرستاده می‌شد، در چارچوب مجازات‌های برقرار شده علیه کاراکاس توقیف کرده است.

رادیوفرانسه نوشت؛ به گزارش پایگاه خبری «زوگلا» هزینۀ حمل و نقل و تخلیۀ محمولۀ این نفتکش، به دلیل همکاری شرکت مالک کشتی با دادگستری آمریکا، از درآمد حاصل از فروش همین محموله پرداخت می‌شود. ارزش نفت توقیف شده با بهای هر بشکه نفت ۵۰ دلار، بالغ بر ۱۰۰ میلیون دلار می‌شود.

مقاله قبلیتوافق آمریکا و بریتانیا برای مقابله با اقدامات بی‌ثبات‌کننده رژیم جمهوری اسلامی
مقاله بعدیحذف اجباری غربالگری جنین، همچنان در دستور کار مجلس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.