کمیسیون تحقیق دولت آمریکا دربارۀ آزادی ادیان در جهان در گزارش سالانۀ خود جمهوری اسلامی را یکی از شانزده دولت دنیا معرفی کرد که بیشترین سرکوب و آزار را علیه ادیان و مذاهب غیرشیعی به ویژه بهائیان و مسیحیان اعمال می‌کند.

گری بائر، کمیسر این کمیسیون روز دوشنبه بیست و نهم آوریل با معرفی این گزارش در کنگرۀ آمریکا اعلام کرد که در جمهوری اسلامی متأسفانه هیچ بهبودی در زمینۀ آزادی ادیان روی نداده و “حکومت جمهوری اسلامی همچنان به سرکوب اقلیت های مذهبی از جمله اقلیت های مسلمانی ادامه می دهد که با حکومت شیعه جمهوری اسلامی موافق نیستند.”

در این گزارش تصریح شده است که در سال گذشته صدها نفر از دراویش ایران دستگیر و دهها نفر از آنان در سلول های انفرادی نگهداری و شکنجه شده اند. همین گزارش می‌گوید که حکومت جمهوری اسلامی همچنان با تقاضای مسلمانان سنی این کشور مبنی بر احداث مسجدی در تهران مخالفت می‌کند.

در این حال، پیروان آئین بهائیت نیز در سال گذشته همچنان با آزار و سرکوب منظم رژیم اسلامی روبرو بوده اند. کمیسیون تحقیق دربارۀ آزادی ادیان در جهان می گوید که رژیم جمهوری اسلامی سال گذشته و به ویژه در آستانۀ کریسمس به طرز بی سابقه ای ۱۷۱ مسیحی این کشور را دستگیر کرد.

گزارش کمیسیون تحقیق دربارۀ آزادی ادیان سپس شمار یهودیان ایران را بین ۱۵ تا ۲٠ هزار نفر تخمین زده و افزوده است که یهودیان ایران همچنان قربانیان یهودستیزی هستند که حکومت جمهوری اسلامی دایماً به آن دامن میزند. در این چارچوب گزارش کمیسیون به کنفرانسی اشاره کرده که در اکتبر ۲٠۱۸ توسط دستیار رئیس جمهور جمهوری اسلامی در تهران برگزار شد و طی آن یهودیان به کنترل و هدایت اقتصاد جهانی و بهره برداری از هولوکاست متهم شدند.

گری بائر تأکید کرده است که جمهوری اسلامی هر گاه که از نابودی دولت اسرائیل صحبت می کند، خواستار نابودی یهودیان برای دومین بار در جهان می شود.

گزارش کمیسیون تحقیق آزادی ادیان سپس از دولت آمریکا می‌خواهد که علیه “نقض آشکار آزادی ادیان در ایران” اعتراض کند و دارایی های مسئولان جمهوری اسلامی و عاملان سرکوب آزادی های مذهبی در این کشور را مسدود کرده و از ورود آنان به آمریکا جلوگیری کند. این گزارش همچنین از دولت آمریکا می خواهد که برای آزادی همۀ زندانیان عقیدتی در ایران به حکومت این کشور فشار بیاورد.

به گزارش رادیو فرانسه؛ گری بائر گفته است که کمیسیون تحقیق دربارۀ آزادی ادیان از دونالد ترامپ و کنگرۀ این کشور خواسته است که مسئلۀ آزادی‌های مذهبی و حقوق بشر را در کانون مناسبات و مذاکرات خود با جمهوری اسلامی قرار بدهد.”  

مقاله قبلیواکنش فرانسه به ویدئوی منتشر شده از ابوبکر بغدادی؛ به همراه فیلم سخنرانی
مقاله بعدیچشم انداز فضاپیما “استارشیپ” در ماه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.