واریانس فیلمز حقوق توزیع آخرین فیلم جعفر پناهی یعنی «پرده بسته» را در آمریکا خرید.
این فیلم قرار است ابتدا در تاریخ 9 جولای (18 تیر) در نشست فیلم نیویورک به نمایش درآید و سپس به صورت گسترده در طول تابستان در آمریکا و کانادا راهی پرده‌های سینماها شود.

در این خبر ذکر شده که جعفر پناهی سازنده فیلم هایی چون «بادکنک سفید»، «این یک فیلم نیست» و «آینه» در حال گذراندن 20 سال ممنوعیت فیلمسازی اش است.

آخرین فیلم جعفر پناهی که وی همراه کامبوزیا پرتوی آن را کارگردانی کرده، فیلمی با مضمون سیاسی است که هر چند خیلی ها تصور می کردند برنده خرس طلایی برلین شود اما به گرفتن خرس نقره ای برای بهترین فیلمنامه بسنده کرد. در جشنواره فیلم برلین شماری از تماشاگران این فیلم را استعاره ای برای سانسور هنر خواندند، اما از نظر خیلی ها هم فیلمی روشنفکرانه و پیچیده بود.

این فیلم در خانه ای می گذرد که در کنار دریا واقع است و پرده های آن همیشه بسته است. در این خانه فیلمنامه نویسی به تنهایی با سگش زندگی می کند و خود ش را از تمام دنیا جدا کرده است. تا این که شبی زنی از او تقاضای کمک می‌کند و وارد خانه‌اش می شود. این میهمان ناخوانده همه چیز را عوض می کند.

دیلن مارچتی از واریانس فیلمز ابراز خوشحالی کرد که با نمایش این فیلم بار دیگر توجه جهان را به این فیلمساز ایرانی که در بازداشت خانگی است جلب کنند و به دنیا یادآور شوند که نباید جلوی خلاقیت و آفرینش هنری فردی را گرفت.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود رپیورتر، در کارگردانی این فیلم کامبوزیا پرتوی نیز با پناهی همکاری کرده و خود او در کنار مریم مقدم و پناهی بازیگران این فیلم هستند. پناهی فیلمنامه فیلم را نوشته، تهیه کننده اش بوده و آن را تدوین کرده است.

مقاله قبلیافتتاح جام جهانی 2014 با شوت یک معلول
مقاله بعدی«نیکی کریمی» رییس هیات داوران جشنواره فیلم ادینبورگ شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.