بازیگران فیلم «فانزو» که به زندگی آل کاپون می پردازد، مشخص شدند.

 لیندا کاردلینی، مت دیلن، کایل مک لاکلن و کاترین ناردوچی به تام هاردی در فیلم زندگینامه ای آل کاپون با نام «فانزو» به کارگردانی و نویسندگی جاش ترنک پیوستند.

فیلمبرداری فیلم که توسط استودیو  کانادایی برون  ساخته خواهد شد در روز ۲ آوریل در شهر نیواورلئان آغاز می شود.

فیلم به زندگی آل کاپون سردسته بی رحم گروه تبهکاران شیکاگو در دهه ۲۰ میلادی می پردازد، کاپون که به خاطر فرار مالیاتی اش تحت پیگرد قانونی قرار داشت در سال ۱۹۳۱ به زندان افتاد و سرانجام در سن ۴۷ سالگی بعد از تحمل یک دهه زندان براثر زوال عقل درگذشت.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، لیندا کاردلینی در این فیلم قرار است نقش مائه همسر کاپون را ایفا کند. دیلن نیز نقش جانی دوست نزدیک کاپون، مک لاکلن نقش دکتر  کارلوک دکتر وی و ناردوچی هم نقش یکی از خواهران او را ایفا خواهد کرد. ضمنا پیش تر تام هاردی برای ایفای نقش آل کاپون انتخاب شده بود.

مقاله قبلیدعوت شجاعی به تیم ملی و خط خوردن آقای گل
مقاله بعدیاهرام به کمک نجوم باستانی ساخته شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.