هنرپیشه ۷۴ ساله فیلم‌های «پدرخوانده» نشان افتخاری عضویت در موسسه فیلم بریتانیا را در مراسمی در لندن از گرگ دایک، رئیس این موسسه دریافت کرد.

آل پاچینو، بازیگر هالیوودی گفت که از عضویت افتخاری در موسسه فیلم بریتانیا شدیدا تحت تاثیر قرار گرفته است.

وی افزود: کسانی که من می ستایم این جایزه را دریافت کرده اند. این جایزه برایم بسیار ارزشمند است. ممنون.

پیش از این چهره های برجسته ای چون اورسون ولز، جودی دنچ، کن لوچ و لرد اتنبورو به دریافت این نشان افتخار نایل شده اند. این جایزه بابت دستاوردهای چشمگیر در سینما و تلویزیون اهدا می شود.

بازیگرانی چون ریچارد ای گرانت، جان هرت و استیون برکف در کنار کارگردانی چون تری گیلیام و ترنس دیویس و دیوید هیر، نمایشنامه نویس بریتانیایی از جمله کسانی بودند که در این مراسم حضور داشتند.

آل پاچینو که جایزه اسکار بهترین بازیگری را در سال ۱۹۹۳ برای بازی در فیلم «عطر زن» برد با بازی در سه گانه «پدرخوانده» و فیلم های دیگری چون «صورت زخمی» و «بعدازظهر سگی» شهرتی جهانی دارد.

آقای دایک هنگام اهدای نشان افتخار به آل پاچینو او را «یک نماد واقعی» خواند. او گفت: آل پاچینو یکی از بزرگ ترین بازیگرانی است که دنیا تاکنون به خود دیده است و نیز یک کارگردان ژرف اندیش.

به گفته آقای دایک، مجموعه فوق العاده کارهای آل پاچینو او را یکی از شناخته شده ترین و محبوب ترین ستاره های پرده بزرگ سینما ساخته است، کسی که فیلم هایش مخاطبان را در سراسر دنیا شیفته و مشعوف کرده است.

آل پاچینو امسال با بازی در دو فیلم که امسال برای نخستین بار در جشنواره ونیز اکران شد روی پرده سینماها خواهد آمد. در فیلم منگلهورن (Manglehorn) او نقش یک کلیدساز ساکن یک شهر کوچک را بازی می کند که چهل سال پس از نرسیدن به عشق خود هنوز هم دلشکسته است.

فیلم دومی که آل پاچینو در آن بازی می کند «فروتنی» نام دارد که براساس داستانی با همین نام به قلم فیلیپ راث نویسنده برجسته آمریکایی ساخته شده است.

به گزارش مهر به نقل از بی بی سی،اوایل سال میلادی جاری آل پاچینو تازه ترین فیلم خود را که اقتباسی سینمایی است از سالومه،‌ نمایشنامه اسکار وایلد، در لندن اکران کرد. او سال ۱۹۹۶ با فیلم «در جست و جوی ریچارد» وارد دنیای کارگردانی شده بود.

مقاله قبلیپوشش نامرسوم دو زن در تلویزیون
مقاله بعدیبه بهانه ششمین سالمرگ «پل نیومن»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.