ولادیمیر آلکنو با امضای قرارداد، به صورت رسمی سرمربی تیم ملی والیبال مردان ایران شد.

قرارداد سرمربی تیم ملی والیبال ایران روز یکشنبه پس از امضای دکتر محمدرضا داورزنی رئیس فدراسیون والیبال رسمی شد.

زمان حضور آلکنو در ایران، از فروردین‌ماه سال آینده است و بر اساس این قرارداد، هدایت تیم ملی والیبال کشورمان تا پایان بازی‌های المپیک توکیو بر عهده این مربی باتجربه روس خواهد بود.

رئیس فدراسیون والیبال پس از امضای قرارداد آلکنو، گفت: طبق قرارداد، حضور سرمربی تیم ملی از فروردین‌ماه سال آینده خواهد بود، اما وی کار خود را از اول آذرماه شروع کرده است تا ملی‌پوشان والیبال ایران با آمادگی بیش‌تر در دو رویداد مهم سال ۲۰۲۱ (لیگ ملت‌ها و بازی‌های المپیک توکیو) شرکت کنند.

داورزنی تصریح کرد: آلکنو تا زمان شروع اردو در ابتدای سال آینده، لیگ‌های داخلی و خارجی را رصد خواهد کرد که شناسایی بهترین بازیکنان ایران برای دعوت به تیم ملی بر اساس آخرین عملکرد آنان، از جمله این اهداف است.

به گزارش فدراسیون والیبال ایران؛ وی به حضور توماس توتولو در کادر تیم ملی والیبال ایران به عنوان دستیار آلکنو اشاره کرد و گفت: دیگر اعضای کادر فنی تیم ملی ایرانی خواهند بود.

مقاله قبلی«زن شگفت‌انگیز» پیش از آمریکا به چین می‌رود
مقاله بعدیمهم‌ترین ناقلان خطرناک کرونا را بشناسید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.