کارگردان برنده اسکار نمی‌خواهد مردم فیلم او را با «سکوت» به کارگردانی مارتین اسکورسیزی اشتباه بگیرند.

پدرو آلمودوار چهارشنبه اعلام کرد که برای جلوگیری از سردرگمی تماشاگران نام فیلم خود را از «سکوت» به «جولیتا» تغییر داده است.

او در توضیح این کار گفت : «هنگامی که کار تولید فیلم را شروع کردیم متوجه شدیم که مارتین اسکورسیزی مشغول فیلمبرداری یک فیلم با نامی مشابه است، اما زیاد به این مسئله اهمیت ندادیم زیرا قرار بود فیلم ما با واژه اسپانیایی «سکوت» که تلفظی کاملا متفاوت با واژه انگلیسی دارد به بازار عرضه شود. اکنون کار ساخت هر دو فیلم به پایان رسیده و از قرار معلوم زمان اکران فیلم‌ها یکی است. با در نظر گرفتن انتشار کتاب شوساکو اندو که «سکوت» بر اساس آن ساخته خواهد شد، فکر می‌کنم که این همه «سکوت» همزمان زیادی باشد.»

به گزارش خبرآنلاین؛ اما سوارز و آدریانا اوگارته بازیگر فیلم تازه پدرو آلمودوار کارگردان ساختارشکن سینمای جهان هستند و هر دو در این فیلم نقش کاراکتری به نام جولیتا را بازی می‌کنند. این فیلم درامی با تمرکز بر سرنوشت، آنچه مجبورمان می‌کند کسانی را که دوست داریم ترک کنیم و پیچیدگی گناه است.

wegotthiscovered.com

مقاله قبلیقتل ورزشکار سنندجی تایید شد
مقاله بعدیدر سالگرد قتل‌های سیاسی پاییز ۱۳۷۷
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.