انیمیشن کوتاه «آلفابت» ساخته کیانوش عابدی نامزد دریافت جایزه از جشنواره فیلم «ریوولشن می» در آمریکا شد.

اختتامیه این جشنواره در روز یکشنبه ۲۳ سپتامبر برابر با یک مهرماه برگزار می شود.

«آلفابت» زندگی انسان‌هایی را روایت می‌کند که زندگی کردن را فراموش کرده و از آگاهی و حقیقت دور مانده‌اند. به طور کلی این فیلم در مورد مردمانی است که سال‌ها است الفبای زیستن را از یاد برده‌اند، نمی‌بینند، نمی‌شنوند و سخنی بر لب نمی‌سرایند، ولی کلمات بی‌قرار در انتظارند.

به گزارش مهر، عوامل ساخت این انیمیشن عبارتند از کارگردان: کیانوش عابدی، انیماتور: فرنوش عابدی، رندر و کامپوزیت: مرتضی نیتی، ویژوآل: حامد پورکرمان، طراح: امیرحسین نوروزی، بک‌گراند: محدثه پیله‌وران، موسیقی: سروش عابدی، محصول: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی.

مقاله قبلیپدر آرش صادقی: آرش را با درد شدید و دستبند و پابند به زندان بازگرداندند
مقاله بعدیتیم ایران قهرمان کشتی فرنگی جوانان جهان شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.