اسد الله عسگر اولادی رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین از رایزنی با بانک مرکزی ایران برای تشکیل یک بانک ایرانی- چینی خبرداد.

عسگر اولادی : ”اگر بانک مرکزی موافقت کند، موسساتی را در نظر خواهیم گرفت که در برخی بانکهای چینی سهامدار شوند تا در نهایت بتوان، یک بانک ایرانی و چینی داشته باشیم.”

او در همین رابطه افزود: ”برنامه ما با چین برای توسعه روابط اقتصادی درازمدت است. اگر غربی ها هم بیایند چون ما روابطمان با غرب آن طور که دلمان می‌خواهد حسنه نیست، بنابراین روابط با چین را توسعه می دهیم.”

رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین ادامه داد: ”اگرچه غربی‌ها به ایران می آیند و تفاهم هم می کنیم و با آنها کار مشترک صورت می دهیم، ولی هیچکدام از اینها دلیل بر این نیست که با چین دچار افت کار شویم.”

 hämta

وی تصریح کرد: ”روابط ایران با چین را درازمدت می نگریم؛ چراکه در خاورمیانه طبق برنامه ای که داریم باید در سال 1404 در سطح اول منطقه باشیم. بر همین اساس یکی از این شرایط برای دستیابی به این هدف، کار کردن با همه دنیا است. اگر ما به غرب نزدیک می شویم، دلیل بر این نیست که از شرق دوری کنیم.”

به گزارش مهر؛ به گفته عسگراولادی، هیچ شرطی برای کار کردن با چین گذاشته نخواهد شد و تنها شرط این است که چینی ها کار را تسهیل کنند و به سمت تحریم ها نروند. سرمایه گذاری را نیز تشویق کنند.

 

مقاله قبلیگفتگوهای کارشناسی ایران و ١+٥ متوقف شد
مقاله بعدیجببه ملّی ایران: خواهان درمان فوری آقای هوتن دولتی و سایر زندانیان بیمار و آزادی کلیه زندانیان سیاسی هستیم!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.