جبرئیل نوکنده مدیر پروژه پژوهش‌های باستان شناسی دیوار بزرگ گرگان روز “چهارشنبه” با اعلام این خبر گفت: هیات دانشگاه ادینبورگ طی تفاهم نامه‌ای با پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری هفتمین فصل از پژوهش‌های باستان شناسی را در دیوار بزرگ تاریخی گرگان آغاز می‌کنند و این کاوش‌ها تا 15 آذرماه سال جاری ادامه خواهد داشت.

او با اشاره به اینکه دراین فصل قرار است ارتباط ساختار قلعه‌های متصل به دیوار گرگان بررسی شود، تاکید کرد: در این کاوش‌ها که با همکاری پژوهشگرانی از کشورهای آلمان، روسیه، گرجستان، آفریقای جنوبی، کانادا، ایتالیا و فرانسه انجام می‌شود، گمانه زنی قلعه شهرهای وابسته به دیوار گرگان انجام می‌شود.

به گفته نوکنده این قلعه شهرهای وابسته به دیوار تاریخی گرگان شامل، گبری قلعه، دشت قلعه و قلعه پل گنبد کاووس است.

این باستان شناس خاطرنشان ساخت که همچنین در این فصل از کاوش‌های دیوار گرگان، مطالعات ژئوفیزیک، جانور باستان شناسی، گاه‌نگاری، گیاه باستان شناسی، مطالعات معماری و شهرسازی و مطالعه باستان شناسی منظر با تغییر تصاویر هوایی و ماهواره‌ای ادامه دارد.

به گفته مدیر پروژه پژوهش‌های باستان شناسی دیوار بزرگ گرگان، علاوه بر مطالعه داده‌های حاصل از کاوش‌های باستان شناسی، مطالعه ساختار خندق‌های قلعه شهرها با خندق‌های متصل به دیوار گرگان نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد.

اودرهمین حال تاکید کرد که بررسی سازه‌های آبی و سیستم‌های آبرسانی دیوار بزرگ گرگان و همچنین کاوش‌های باستان شناسی زیر آب از اهداف دیگر این فصل از کاوش‌ها محسوب می‌شود.

گفتنی است، دیوار بزرگ گرگان یا دیوار سرخ که در متون قدیمی مار سرخ نامیده می‌شد، نخستین بار در سال 1316 توسط اریک اشمیت خلبان آمریکایی شناسایی شد و عکس‌های هوایی او سندی برای تحقیقات باستان شناسان ایرانی و خارجی قرار گرفت.

به گزارش میراث فرهنگی؛ قدمت این دیوار به دوره ساسانی باز می‌گردد که برای مقابله با قوم هون و سایر اقوام شمالی ایران ساخته شد.

این دیوار به طول 200 کیلومتر، پس از دیوار چین بزرگترین دیوار دفاعی جهان است که در 29 تیرماه سال 1387 به ثبت ملی رسید.

مقاله قبلیلاشه یک کشتی روسی در آب های رودسر کشف شد
مقاله بعدینهم آبان زادروز شهریار جوانبخت ایران، بر تمامی ایرانیاران گرامی باد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.