داستان ترسناک «آزمایش خواب شوروی» و تحقیقات سری ارتش سرخ درباره تاثیرات بی‌خوابی بر انسان، دستمایه ساخت یک فیلم ترسناک شده است

 سال ها قبل داستان ترسناکی از آزمایش‌های مخوف ارتش شوروی در دهه ۴۰ میلادی با عنوان «آزمایش خواب  شوروی» فضای اینترنت را در برگرفت و این ماجرا بعد از آن که در یکی از سایت‌های معروف و فعال در زمینه داستان های ترسناک منتشر شد ابعاد گسترده تری به خود گرفت.

این آزمایش سرّی این طور تعریف می شود که در اواخر دهه ۴۰ میلادی گروهی از دانشمندان روس تصمیم می گیرند برای تحقیق و بررسی درباره تاثیرات بی‌خوابی بر انسان دست به یک آزمایش نامتعارف بزنند. آنها پنج زندانی را انتخاب کرده و از آنان می‌خواهند در ازای آزادی به مدت ۱۵ روز و در بعضی منابع ۳۰ روز متوالی نخوابند. دانشمندان روس برای بیدار نگه داشتن این پنج زندانی از گازی موسوم به گاز نیکولایف مخلوط با اکسیژن استفاده کردند.

این آزمایش درنهایت به ماجراهای وحشتناک و منزجرکننده ای ختم می شود و طبق داستان، زندانیان پس از گذشت چند روز علایم دیوانگی و در نهایت آدم‌خواری از خود نشان داده و همدیگر را می کشند.

مانند بسیاری از داستان های اینترنتی، ماجرای این آزمایش هم به داستان و افسانه می‌ماند و حقیقت آن هرگز ثابت نشد و مدارک مستندی از آن به دست نیامد، اما گویا این داستان مخوف و افسانه‌ای اقبال بیشتری یافته و قرار است به یک فیلم بلند سینمایی تبدیل شود.

کارگردانی این تریلر مهیج و ترسناک با نام احتمالی «سودای نارنجی؛ آزمایش خواب شوروی» که در حال حاضر فیلمبرداری آن هم آغاز شده برعهده بری اندرسون است و مجموعه از بازیگران بین المللی در آن حضور دارند. قصه فیلم حول یک زوج دانشمند می گردد که زیرنظر ارتش سرخ شوروی به بررسی تاثیرات سی روز بی خوابی بر چهار بیمار محبوس در یک مرکز قرنطینه می‌پردازند.

اوا دومینچی بازیگر آرژانتینی نقش دکتر آنا آنتونف را بازی می‌کند و نقش شوهرش دکتر لئو آنتونف به بازیگر لهستانی، رافائل زاویروچا سپرده شده است؛ بازیگری که به زودی نمایشش در نقش رومن پولانسکی در فیلمی با عنوان «روزی روزگاری در هالیوود» به کارگردانی کوئنتین تارانتیو روی پرده های سینما می آید. اوگنی کروتوف بازیگر روسی نیز نقش کاپیتان یگور سوکولوف فرمانده ارتش شوروی و افسر ناظر ارتش سرخ بر این آزمایش مخوف را برعهده دارد.

اتاقک های حبس بیماران مورد آزمایش در «سودای نارنجی؛ آزمایش خواب شوروی» با الهام از داستان های ژول ورن طراحی شده و یادآور یک محوطه قرنطینه در دهه ۴۰ میلادی در شوروی است.

به گزارش مهر به نقل از مووی‌وب، تهیه کنندگان فیلم امیدوارند فیلمبرداری «سودای نارنجی؛ آزمایش خواب شوروی» تا پایان بهار ۲۰۱۹ میلادی به اتمام رسد.

مقاله قبلیشناسایی سیاره‌ای که در حال کوچک شدن است
مقاله بعدیهمکاری مشترک اسپیلبرگ و سم مندز کریسمس اکران می شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.