زنان بازداشت شده در تجمع هشتم مارس و روز جهانی زنان در آخرین ساعات روز ۲۱ اسفند، با سپردن قرار کفالت از زندان قرچک (ندامتگاه زنان شهر ری) آزاد شدند اما بازداشت پنج فعال مرد معترض در زندان تهران بزرگ همچنان ادامه دارد.

یک منبع مطلع با اعلام این خبر گفت پنج تن از فعالان مرد بازداشت شده در روز هفدهم اسفند به نام‌های علی سالم، جوادعباس توللی، پیمان چهرازی، علی افسونگر و مهرداد قاضی به زندان تهران بزرگ منتقل شده‌اند و برای آنان قرار وثیقه تعیین شده است.

تجمع اعتراضی فعالان حقوق زنان در ایران که قرار بود روز هفدهم اسفند در مقابل ساختمان وزارت کار برگزار شود، با سرکوب خشونت‌آمیز پلیس و بازداشت بیش از هشتاد تن از معترضان همراه شد، اغلب معترضان با تعهد یا قرار کفالت آزاد شدند ولی نوزده نفر شامل چهارده زن و پنج مرد پس از تفهیم اتهام به ترتیب به زندان‌های قرچک ورامین و زندان تهران بزرگ منتقل شدند.

کانال تلگرام فراخوان هشت مارس و هماهنگ‌کننده این تجمع اعتراضی با انتشار تصاویر و ویدئوهایی اعلام کرد همه فعالان زن بازداشت شده با اسامی مهشید پوراسدی،‌ مرضیه امیری، بنفشه جمالی، زهره اسدپور، بهار اصلانی، شهلا انتصاری،‌ آزاده بهکیش،‌ ‌مولود حاجی زاده،‌ معصومه اکبری،‌ سوابه رخش،‌ عاطفه خسروی،‌ زهرا احمدی، آینا قطبی یعقوبی و زهرا آیتی آزاد شده‌اند.

منبع مطلع وضعیت پنج زندانی مرد در زندان تهران بزرگ را بد توصیف کرد و به کمپین گفت این افراد در زندان از آب آشامیدنی سالم و وسایل بهداشتی مورد نیاز محروم‌اند: «آب زندان که قابل خوردن نیست و باید از فروشگاه زندان آب معدنی بخرند ولی فروشگاه پول نقد قبول نمی‌کند و صدور کارت بانکی مخصوص زندان هم اقلا یک هفته طول می‌کشد، در این یک هفته زندانی مثلا برای آب یا غذا یا وسایل اولیه فقط می‌تواند از زندانی‌های قدیمی‌تر کمک بگیرد که با توجه به شرایط این زندان کار سختی است.»

این منبع گفت مقامات قضایی به خانواده‌ها قول داده‌اند که پنج معترض معترض محبوس در زندان تهران بزرگ نیز تا پایان هفته جاری آزاد خواهند شد و دادستانی بنا ندارد آنان را تا زمان دادگاه در بازداشت نگهدارد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران درباره تجمع مسالمت‌آمیز روز جهانی زن گفت تجمعات باید با اخذ مجوز قبلی برگزار شود. دادستان تهران بر خلاف قانون اساسی و بدون اشاره به خشونت پلیس در زمان بازداشت این فعالان گفت: «پلیس با اخذ دستور قضایی تعدادی از تجمع‌کنندگان را دستگیر کرد که تعدادی از آنان آزاد و برخی از آن‌ها نیز بازداشت شدند که تحت تعقیب قضایی قرار خواهند گرفت؛ چرا که تشکیل تجمعات در معابر باید با اخذ مجوز قبلی و نباید با اقدامات ساختارشکنانه توأم باشد و پلیس مکلف است با اقدامات ساختارشکنانه مقابله کند.»

مقاله قبلیبه مناسبت روز زن؛ همه بانوان سرزمین من؛ آزادی و حقوق برابر زن و مرد بسیار نزدیک است
مقاله بعدیپرزیدنت ترامپ «وضعیت اضطراری ملی» علیه جمهوری اسلامی را تمدید کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده