آرون تیلور جانسون به عنوان هم‌بازی برد پیت در فیلم اکشن «قطار سریع‌السیر» دیوید لیچ انتخاب شد.

در حالی که پیشتر اعلام شده بود برد پیت بازیگر نقش اصلی این فیلم است اکنون شماری از گروه بازیگران معرفی شده‌اند و گفته شده جوی کینگ و اندرو کوجی نیز برای بازی در این فیلم انتخاب شده‌اند.

این فیلم توسط سونی پیکچرز برمبنای کتاب ژاپنی کوتارو ایساکا با عنوان «ماریا بیتل» ساخته می‌شود و داستان آن درباره گروهی از آدمکش‌های حرفه‌ای است که در قطاری در توکیو در حال سفر هستند.

آنتونی فوکوآ از تهیه کنندگان این فیلم است.

اوایل ماه جولای اعلام شد که پیت به این پروژه پیوسته است. این اولین نقشی است که برد پیت پس از دریافت جایزه اسکار برای بازی در «روزی روزگاری درهالیوود» ساخته تارانتینو، در آن شرکت کرده است. وی همچنین با اما استون در فیلم بعدی دمین شازل با عنوان «بابل» بازی می‌کند که تولید آن تا ۲۰۲۱ به تعویق افتاده است.

تیلور جانسون به تازگی در فیلم «تنت» کریستوفر نولان بازی کرد. وی بعد از آن با یک فیلم جاسوسی با عنوان «کینگزمن» که پیش درآمدی بر فیلم‌های «کینگزمن» است بازی می‌کند. وی در فیلم‌های متعددی بازی کرده که «جانوران شب‌زی» تام فورد، «انتقام‌جویان: عصر اولتران» و «گودزیلا» از جمله آنها هستند.

این بازیگر بریتانیایی در سال ۲۰۰۳ کارش را شروع کرد و اولین بار در ۶ سالگی در نقش چارلی چاپلین کودک جلوی دوربین رفت.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، لیچ علاوه بر کارگردانی بر نگارش فیلمنامه این پروژه که توسط زک الکویچ نوشته می‌شود هم نظارت می‌کند. وی پس از کارگردانی «هابز و شاو» این فیلم را برای کارگردانی پذیرفت.

مقاله قبلیحامد لک با اختلاف بهترین دروازه‌بان غرب آسیا شد
مقاله بعدینتفلیکس و اپل در کمین «جیمز باند»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.