بنا به گزارشات رسیده  صبح امروز حداقل یک زندانی در زندان مرکزی زاهدان به دار آویخته شد.

روز شنبه ۱۲ بهمن حداقل یک زندانی به نام حسین عسگری ۲۹ ساله که بیش از ۳ سال در بند ۴ زندان بود صبح امروز همزمان با سالروز ورود خمینی به ایران در محوطه مرکزی زندان زاهدان به دار آویخته شد. این زندانی در فروشگاه زندان بیگاری می کرد.

از طرفی دیگر حوالی ساعت ۰۵:۳۰ صبح امروز نیروهای سرکوبگر ولی فقیه به تمامی بندهای زندانیان زندان زاهدان یورش بردند و تمامی زندانیان را به زور و اجبار به محوطه بند ۷ منتقل کردند تا یکی از آخوندها که مدیر کل سازمان تبلیغات اسلامی زاهدان است برای آنها سخنرانی کند زندانیان بی دفاع در سرما می بایست به سخنرانی این آخوند گوش می دادند و او از پیشرفتهای رژیم برای زندانیان تعریف می کرد.

در حین سخنرانی اعتراضات زندانیان بالا گرفت و زندانیان فریاد می زدند که حضورهزاران زندانی ،عدم درمان، گرسنگی مفرط در زندان را هم به پیشرفتهای خودتان بیفزایید .

اعتراضات به حدی بود که آخوند فوق سخنرانی خود را نیمه تمام گذاشت و با عصبانیت آنجا را ترک کرد.از طرفی دیگر فیلمبرداران وزارت اطلاعات اقدام به گرفتن فیلم از حضور زندانیان و سخنرانی این آخوند نمودند.

پس از پایان یافتن سخنرانی، زندانیانی را که در این مراسم شرکت نکرده بودند و یا در حین سخنرانی دست به اعتراض زده بودند به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان زاهدان منتقل کردند.

آخوندهای حاکم سالروز ورود خمینی را با به دار کشیدن جوانان ایرانی جشن می گیرند .خمینی با طنابهای دار وارد ایران شد و در دوران حکومت ضد بشری خود هزاران زندانی اسیر و بی دفاع را در زندانهای ایران به دار آویختند .

بخصوص قتل عام های سال ۶۷ که هزاران نفر در عرض چند هفته به قتلگاه فرستاده شدند.ورود خمینی برای مردم ایران طنابهای دار ،جنگ، ویرانی ، فقر ، بیکاری و به غارت بردن ثروتهای ملی را به همراه داشت، که این روزها گوشه هایی از آن بصورت افتضاح ۳ هزار میلیاردی و یا ۸۷ میلیارد یوریی در ترکیه توسط خود آنها افشا می گردد،ویرانی آثار باستانی، ویرانی محیط زیست و هزاران جنایت دیگر که توسط آخوندهای جانشین وی بخصوص آخوند علی خامنه ای ادامه یافته است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، استمرار اعدام ها حتی در سالروز ورود خمینی به ایران و وادار کردن زندانیان بی دفاع برای شرکت در مراسم سالروز ورود خمینی که خود آنها قربانیان وی هستند را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ایران به دادگاه کیفری بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۲ بهمن ۹۲ برابر با ۰۱ فوریه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیاعدام ۲ معلم درخوزستان
مقاله بعدیدانشجوی ایرانی، برنده جایزه فیزیک بنیادی «سرن» شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده